İklim iletişiminde güvenilirlik yalnızca doğru mesajların hazırlanmasına bağlı değildir. Açıklamaların hangi mevzuata tabi olduğunun belirlenmesi, hangi standartlara dayandığının anlaşılması, teknik verilerin sorumlularının tanımlanması ve önemli iddiaların uygun kontrollerden geçirilmesi de güvenilirliğin parçasıdır.
Bir kuruluşun sera gazı envanteri hazırlaması, sürdürülebilirlik raporu yayımlaması, çevresel ürün beyanı kullanması veya net sıfır hedefini duyurması farklı hukuki ve teknik çerçevelerle ilişkilidir. Bu faaliyetlerin her biri aynı mevzuata tabi değildir; aynı tür belge veya onayla değerlendirilmez.
Amaç, iletişim profesyonellerinin bağlayıcı düzenlemeleri, gönüllü standartları, raporlama çerçevelerini ve meslek ilkelerini birbirinden ayırarak uygulanabilir bir yönetişim sistemi geliştirmelerine yardımcı olmaktır. Modül 05–06’daki teknik iddia kontrolü ve Modül 09’daki kurum–ajans sorumlulukları bu çalışmada birleştirilir.
İletişim profesyoneli teknik standarda uygunluk veya hukuki uygunluk görüşünü tek başına vermek zorunda değildir. Ancak hangi kontrolün gerektiğini fark etmeli, doğru uzmana başvurmalı ve onay sürecini izlenebilir kılmalıdır.
Öğrenme kazanımları
Katılımcının mevzuat, standart, raporlama çerçevesi, rehber ve manifesto arasındaki farkı açıklaması; faaliyetin hukuki kapsamını sorgulaması; düzenleyici gelişmelerin iletişim üzerindeki etkisini değerlendirmesi; teknik belge sınırlarını tanıması; iddia kaydı, onay ve düzeltme süreçleri oluşturması hedeflenir.